بشارت محمّد(ص) به ظهور مهدي(عج)

از حذيفه منقول است كه رسول اكرم(ص) فرمودند:
«مهدي مردي از فرزندان من است. صورتش مانند ستارة درخشنده است. رنگش، رنگِ عربي و جسم او، جسمِ اسرائيلي3 است. زمين را از عدل و داد پر مي‌كند؛ چنان كه از ظلم و جور پر شده باشد. اهل آسمان و پرندگان هوا به حكومت وي راضي هستند. او بيست سال فرمان خواهد راند.»




احاديث روايت شده از رسول اكرم(ص) دربارة مهدويّت بسيارند كه ما به برخي از آنها اشاره مي‌كنيم:
1. از سعيد بن جبير از ابن عبّاس نقل شده كه
رسول اكرم(ص) فرمودند:
«خلفا و اوصيا و حجّت‌هاي خدا بر بندگان پس از من دوازده نفرند، نخستين آنها برادرم و آخرين ايشان فرزندم مي‌باشد.»
گفتند: يا رسول الله! برادر شما كيست؟ فرمودند: «عليّ بن ابي طالب» سؤال شد: فرزند شما كيست؟ فرمودند: «مهدي است كه آن را (يعني زمين را) از عدل و داد پر مي‌كند؛ همان‌گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد. سوگند به خدايي كه مرا به حق به عنوان بشير برانگيخت، اگر از عمر دنيا جز يك روز باقي نمانده باشد، خداي تعالي آن روز را آن‌قدر طولاني خواهد نمود تا فرزندم مهدي خروج كند. آن هنگام
روح الله عيسي بن مريم پايين آمده و پشت سر او نماز خواهد خواند و زمين به نور پروردگارش روشن گرديده، سلطنت او به شرق و غرب عالم خواهد رسيد.»1
2. از حذيفه نقل است كه گويد: رسول اكرم(ص) فرمودند:
«مهدي مردي از فرزندان من است كه صورت وي مانند ستارة درخشان است.»2
3. و باز از حذيفه منقول است كه رسول اكرم(ص) فرمودند:
«مهدي مردي از فرزندان من است. صورتش مانند ستارة درخشنده است. رنگش، رنگِ عربي و جسم او، جسمِ اسرائيلي3 است. زمين را از عدل و داد پر مي‌كند؛ چنان كه از ظلم و جور پر شده باشد. اهل آسمان و پرندگان هوا به حكومت وي راضي هستند. او بيست سال فرمان خواهد راند.»4
4. از حضرت باقر(ع) از پدران گرامي‌شان از اميرمؤمنان(ع) نقل شده كه فرمودند: «رسول اكرم(ص) فرمودند:
«مهدي از فرزندان من است. او را غيبتي است كه بر اساس آن براي مردم سرگرداني خواهد بود؛ در اين سرگرداني گمراه مي‌شوند. آنگاه ذخيرة انبيا، حضرت مهدي(عج) را خواهد آورد تا زمين را از عدل و داد پر كند، آن گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد.»5
5. قندوزي حنفي از ابوبصير، از امام جعفر صادق(ع) از پدران بزرگوارشان، از مولا اميرمؤمنان، عليّ بن ابي طالب(ع) نقل مي‌كند كه آن حضرت از قول رسول اكرم(ص) چنين فرمودند:
«مهدي از فرزندان من است. نام او نام من و كنية او كنية من است. او شبيه‌ترين مردمان به من از حيث خلق و خُلق است. او را غيبتي است كه بر اساس آن مردم در سرگرداني خواهند بود؛ چندان كه در آن امّت‌ها گمراه مي‌شوند. در آن هنگام وي مانند شِهاب رخشان ظاهر گرديده زمين را از عدل و داد پر مي‌كند، همان‌گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد.»6
6. علّامه مجلسي از شيخ مفيد، از ابوايّوب انصاري نقل مي‌كند كه گويد:
رسول خدا(ص) در حالت احتضار به حضرت فاطمه زهرا(س) چنين فرمودند:
«سوگند به آنكه جانم در دست اوست، شكّي نيست كه براي اين امّت مهدي خواهد آمد، او ـ سوگند به خدا ـ از فرزندان تو خواهد بود.»7

ماهنامه موعود شماره 127

پي‌نوشت‌ها:
1. فرائد السمطين، ج 2، ص 312.
2. كنز العمّال، ج 7.
3. دو فرزند حضرت ابراهيم، اسماعيل و اسحاقند. نژاد عرب به اسماعيل و يعقوب (اسرائيل) و فرزندانش به اسحاق نسبت داده مي‌شوند. بنابر اين معناي حديث اين مي‌شود كه: آن حضرت از دو جهت به ابراهيم(ع) انتساب دارند: اندام و چهره.
4. عقد الدّرر، باب سوم.
5. فرائد السّمطين، ج 2، ص 335.
6. ينابيع المودّة.
7. بحارالأنوار، ج 51، ص 67.
منبع: امام مهدي(ع) از ولادت تا ظهور، صص 63، 69 و 72.